In alweer de derde aflevering van De Grote Beurt overvielen we Jan en Sandra. Jan, een Amsterdamse loodgieter, is helemaal gek van tattoos en van zijn hondje Tosca. Jan is in het bezit van een Volkswagen Jetta en werd aangemeld door zijn broertje Mark. Onze tweede Kandidaat is Sandra. Zij reed rond in een beschadigde grijze Honda Civic ‘95. Sandra werd aangemeld door haar vriend Remko. Samen zijn ze gek op zeilen.
Remko had al drie dagen buikpijn van de spanning, of was het angstzweet; misschien wel beide. Hij was niet helemaal zeker of ik zijn actie om mij op te geven voor 'n tv-programma wel zou waarderen.
Ongelooflijk, dat ik, in de veronderstelling best oplettend te zijn, nog steeds niks doorhad toen hij op zaterdagochtend ineens ging stofzuigen en opruimen in huis, vroeg in de ochtend, zonder mij uit bed te sleuren om ook een handje mee te helpen.
Toen op zaterdagmiddag ineens Jorinde mij op de schouder tikte had ik eerst de hoop dat dit over ‘stappen in Den Haag’ zou zijn... Helaas, het ging om mij, nou … nog niet eens om mij, maar om de auto.
Ineens besef je dat iedereen in het complot zit: je vrienden, het restaurant en degene die toch het beste zou moeten weten dat ik niet echt graag ‘in the picture’ sta, zeker niet voor tv!!
Bij deze wil ik graag iedereen vragen om een goed advies om Remko op te geven voor 'n leuke live-uitzending (haarimplantaten of zo en dan live aangemeten). Voor het beste idee heb ik een leuke beloning!! Dus kom maar op!
Tegen zaterdagavond was ik alle spanningen overigens gelukkig weer kwijt en de 2 weken daarna heb ik fijn in de leenauto vertoefd! Na nog even 'n ochtendje werken was het dan zover: met z'n allen naar de studio. Ik moet toegeven: ik ben wat sceptisch van aard. Daarbij is een auto voor mij louter een vervoermiddel en hopelijk enigszins veilig... Maar toen het doek eraf ging, was zelfs ik met stomheid geslagen: het was echt een stoere bak geworden!! En al die snufjes, top!
Hard aan gewerkt, dus mijn complimenten aan de monteurs en Jorinde natuurlijk, die 'm mooi had gepoetst! Alexander, bedankt voor je strakke ontwerp en goede kleurkeuze; helemaal o.k.
Toch nog een kleine sceptische noot: het is niet voor niets dat alles met motoren en technische snufjes mannenharten sneller doet kloppen; de praktische kant van in de parkeergarage aan de bodem te raken, dat is wellicht meer iets waar vrouwen zich druk om maken … En heren... jullie weten toch wel, dat er onderzoek is gedaan naar hoe lang je blij/euforisch en/of gelukkig bent na de aankoop van je Droomauto? Dat's bij benadering 1 uur!! Best jammer; daarentegen ik ben vrouw dus ik beloof jullie wat langer te genieten van deze Grote Beurt.
Bedankt en een dikke kus voor jullie allemaal,
Sandra