De angst voor bloed is interessant voer voor psychologen en gedragstherapeuten. Want opmerkelijk veel mensen vallen flauw als ze bloed zien. Sterker nog: een bloedfobie is eigenlijk de enige fobie waarbij flauwvallen stelselmatig voorkomt. De angst is blijkbaar heftig genoeg om een daling van de bloeddruk te veroorzaken, waardoor de hersenen te weinig zuurstof krijgen.

Een grootgebruiker van andermans bloed was de Russische schrijver, filosoof en natuurkundige Bogdanov. Toen hij 50 was begon hij zijn eigen bloed te vervangen voor dat van jonge studenten. Na tientallen transfusies schreef hij dat hij zich energieker voelde, zijn ogen beter werden en zijn haaruitval verminderde. Zijn zoektocht naar de eeuwige jeugd leidde uiteindelijk naar de eeuwige jachtvelden, want hij stierf na een bloedtransfusie van een student met malaria en tuberculose.

Mensenbloed drinken is een riskant zaakje, omdat er niet alleen allerlei ziektes in bloed kunnen zitten, maar ook zit er zo veel ijzer in, dat je er al snel een te veel van binnenkrijgt. Een overdosis leidt tot een ijzervergiftiging. Die begint met misselijkheid en braken. Na enkele uren bereikt het ijzer de organen. De lever houdt er als eerste mee op en snel daarna het hart.

Een litteken is eigenlijk een wonderlijk stukje geneeskunde van moeder natuur. Na een huidbeschadiging wordt littekenweefsel aangemaakt uit collageen, oftewel eiwit met lijmkracht. Een jonge huid doet dit fanatieker dan een oude huid, maar dat betekent ook dat de littekens groot en opvallend worden. Dus hoe ouder je bent, hoe mooier je littekens worden na een huidwond.