Ik had als bestemming van onze trip Ghana uitgekozen en dat kwam omdat mijn dochter Kelly daar – samen met studiegenote en vriendin Muriel – de liefdadigheidsstichting MeetKate heeft opgericht en die twee meiden daar een heus kindertehuis laten verrijzen. Ik ben zelf ambassadeur en fondsenwerver van de stichting en wilde wel eens met eigen ogen zien wat er daar allemaal gebeurde en of het tehuis – voor 60 kinderen - letterlijk wel van de grond kwam. Kelly en Muriel zouden er zelf ook zijn om alles te laten zien.
Maar voor we het zover was had Johnny eerst wat andere activiteiten in petto. Hij had zijn huiswerk goed gedaan en wist dus dat ik een fanatieke sportman ben. Nou, ik kon aan de bak! Met als gevolg dat ik geheel onvoorbereid op een markt in Accra mee moest doen met de regionale armworstelkampioenschappen! Johnny deed het even voor tegen een lokale kampioen en lag binnen vijftien tellen 'plat'... Hoe het mij verging moet u zelf maar kijken in de uitzending, maar ik kan wel verklappen dat het nog heel lang onrustig was op de markt! Daarna volgden nog een schiettest en speelden we bijvoorbeeld in een dorpje op een ongelofelijk knollenveld een heuse voetbalwedstrijd: Ghana – Nederland. De wedstrijd eindigde gelijk en dus moesten Johnny en ik de beslissende penalty's nemen...
We hebben samen overnacht in een lemen hutje, zonder sanitaire voorzieningen, zonder licht en elektriciteit. We hadden mooie gesprekken bij het kampvuur, waarbij Johnny zijn pikante vragen subtiel inleidde: "Peter, ik wil het even hebben over ons gemeenschappelijk imago, over een liefhebberij van ons... en dan bedoel ik nièt dat we allebei voetbalfans zijn..." Wat Johnny dan wél bedoelde? Kijk naar de uitzending!
Aan het eind van de week kwamen we aan in het plaatsje Swedru, waar dochter Kelly en Muriel ons stonden op te wachten. Dat was een emotioneel weerzien! Ongelofelijk om te zien hoe de school waar mijn dochter heeft lesgegeven juichend uitliep om de 'witte juf' ('Obruni') weer te verwelkomen, heel ontroerend. En toen natuurlijk met z'n allen naar het project, waar bouwvakkers hard aan het werk waren om het kindertehuis van Meetkate gestalte te geven. Johnny en ik droegen letterlijk een steentje bij, door ook een muurtje te metselen. Heel indrukwekkend om te zien dat twee van die jonge meiden, die ook gewoon aan de Costa del Sol vakantie hadden kunnen vieren, zich daar in Afrika, onder zeer sobere, primitieve omstandigheden, inspannen om voor kansloze kinderen een beter leven te regelen. Prachtig! Ik schaam me niet om te zeggen dat ik het niet droog hield toen ik dat alles met eigen ogen zag. En Johnny volgens mij ook niet...
Peter R. de Vries
