Wat zit het leven toch vol verassingen!

Ik krijg geregeld aanvragen vanuit Nederland om mee te doen aan programma's, maar wanneer krijg je de vraag om welk land dan ook in de wereld te kiezen, om daar een reisje naar te maken en wij regelen de rest? Oh en nog met een leuke vent ook! Dat vond ik geen moeilijk antwoord: "ja dat doen we."

Het enige was uitvinden waar naar toe...

Ecuador is het geworden, een land dat ik nog niet kende en heel graag zou willen ontdekken. De Zuid Amerikanen, de cultuur, de prachtige natuur, het idee om de Amazone te verkennen en het regenwoud in te gaan en samen met een stam te mogen zijn.

Woensdag 22 juli                                  

Aankomstavond in Quito, hoofdstad van Ecuador, liggende op 2800 meter! Nou dat voel je wel, helemaal na zo’n lekkere lange vlucht. Een paar stappen en je begint al te hijgen...

Donderdag 23 juli

We kregen een rustdag, belangrijk om even te kunnen acclimatiseren en aan de hoogte te wennen. Veel water drinken en enorm veel plassen! In de morgen ben ik samen met Rogier (cameraman) en Piet (geluidsman) de oude stad wat gaan verkennen. De Spaanse invloeden zijn duidelijk te voelen. Vele kerken zijn met goud behangen, wat ze van de Inca-bevolking hebben gestolen.

s' Middags met z'n allen heerlijk aan het zwembad zitten luieren. Lekker wijntje en even genieten van weg te zijn uit de drukte. De avond een leuk tentje in Quito opgezocht, om een beetje de sfeer te proeven. We worden begeleid door twee Ecuadorianen, David en Stalin, die de reis samen met ons zullen doorbrengen.

Vrijdag 24 juli
Vroeg op, beginnen met een lekker ontbijtje aan het zwembad en een duik en dan de auto in de stad uit. Al rijdende zien we de enorme grote van de stad. Met bijna twee miljoen inwoners en liggende tussen de mooie bergen. Het begon even spannend, want een van onze auto's werd geraakt door een losdraaiende band op de weg. Pan-American Highway.

Eerste stop in een klein dorpje, waar we een poncho van lamawol kochten, dat zouden we nodig hebben voor de middag...

We zagen al wat toppen van enorme bergen, zoals de Cotopaxi, met zelfs een laagje sneeuw. Het is wel een heel apart idee om rond te reizen en niet te weten waar je precies naar toe gaat en wat je te wachten staat.

Na een tijd te hebben gereden, weer een heel stuk omhoog op een bobbelig weggetje, met prachtige natuur om ons heen, kwamen aan bij een haciënda. Zo'n prachtig moment. Een echte chakra (cowboy in Ecuador) farm. In de bergen met kilometers van rollende gebergte eromheen en wel op 3500 meter.

Na een heerlijke lunch en warm aan gekleed of liever gezegd verkleed, in prachtige gear werden we te paard gerezen... haha. Wat een ervaring, met paarden de bergen in. Door mijn dochtertje ben ik pas in de laatste jaren begonnen met een paar paardrijlessen, dit was dus een enorme overwinning. Johnny zei ook  "wat zit jij te glunderen!" Wat een stoer gevoel, om daar in die bergen rond te mogen rijden en wat waren we blij met onze warme poncho's!

Einde dag aankomende bij de haciënda stond de warme thee en een heel apart drankje al klaar bij een heerlijk haardvuur. Het idee dat we 's morgens nog in een zwembad lagen, voelde nu dagen geleden.

De mensen die de haciënda runnen waren ook zo ontzettend lief en verzorgend. Dat is in heel Ecuador eigenlijk zo enorm warm en vriendelijk. 's Avonds waren we al goed op en na het eten zaten we met z'n allen als kleine kinderen knikkenbollend bij de haard, om vervolgens om iets na negenen naar bed te gaan. In mijn hele romantische kamer heerlijk met een kruikje mijn bed ingestapt!

Zaterdag 25 juli
Vroeg op in de Haciënda, om een prachtige sunrise te zien over de bergen. De auto in en weer op weg. Na uren gereden te hebben stopten we in een dorpje, om een local dish te eten... ja schrik niet, maar in Ecuador eten ze cavia!! Gatver. Maar altijd open voor een nieuwe ervaring liepen Johnny en ik heel stoer richting het restaurantje, waar er 5 of 6 cavia's gespietst draaiend over een barbecue hingen. Je zag de pootjes en kopjes er nog op. Ze heten in Ecuador Cuy (koei).

We keken elkaar aan van doen we dit... natuurlijk altijd proberen en tot grote verbazing proefde het best lekker, heel mals. Het enige is als je je ogen open doet en op je boordje die pootjes ziet, dan proeft het iets minder...

Volgende challenge van de dag: met mountainbikes de bergen in. Inmiddels in een prachtig groen gebied gekomen, met watervallen... Heel indrukwekkend. Al fietsend onder de watervallen. Prachtig. Die avond zijn we in Banos gaan eten, gek dorpje 'in the middle of nowhere'. 's Avonds nog een rondje gelopen en het leek wel of we in een soort 'Twilight Zone'-dorpje terecht waren gekomen. Heel vreemd.

Zondag 26 juli
's Morgens verast met twee helmen, we gingen te motor een tochtje doen. Stoer! Wel besloten achterop te stappen bij Johnny. Wat is de natuur overweldigend mooi hier. Ergens weer heel hoog stonden we te turen naar de vallei en op de terugweg reden we over een enorme brug over de gorge van een wilde rivier. Net na een gesprek hoe leuk ik avontuurlijke dingen vind en graag spannende dingen onderneem werd er gevraagd of ik van die brug af wilde duiken... hmmm ben nu wel moeder en bungeejumping is ok, maar met gewone touwen het ravijn induiken heb ik toch besloten maar niet te doen. Johnny trouwens ook niet... die hoorde dat stemmetje in zijn hoofd nee zeggen. Goed om naar te luisteren.

Op de motor werd ik gebracht naar wat een spa bleek te zijn.. hèhè lekker even in de relax. Daar hebben we zo ontzettend gelachen. Onze eerste verwennerij was om in een doos te stappen met je hoofd eruit stekende (badmuts op...) in een soort mini sauna. Geen gezicht! Heel grappig, daarna werden we in de modder gestopt, Amazonian modder. Goed voor de huid, wat hebben wij elkaar uitgelachen.

Maandag 27 juli
En nu werd het heel spannend, we gingen de Amazone in. Het regenwoud ontdekken en logeren bij een stam, de Houarani's. Eerst met een klein vliegtuigje, vliegend over dat enorme mooie regenwoud. De intensiteit voel je al van boven, zover je kunt zien groen, groen, diepgroen. Enorm, de longen van onze wereld.

Wat een gaaf gevoel was dit al, om het van boven af te zien. We landden op een kleine grasstrip midden in het regenwoud, naast de rivier. De Houarani's stonden ons al op te wachten. Dat is wel een sight! Daar staan ze dan naakt, met hun piemels vastgemaakt aan een touwtje, met bepaalde wapens in handen. De vrouwen bevoelden me meteen (even kijken wat ik in huis heb haha). Wat een apart gevoel was dit. We werden voorgesteld aan de 'chief'. Wat een mooie, lieve mensen zijn dit. Lachend namen ze ons mee hun hutten in, met allerlei grote verhalen. Waar we weinig van begrepen. Gelukkig hadden we onze held Stalin, onze fantastische gids van het reisbureau Native & Green, die daar een paar jaar heeft gewoond. Daar zittend met deze stam, de simplicity waar zij in leven en zo enorm gelukkig, is wel even een enorme gewaarwording. Wat doen wij toch af en toe ingewikkeld!

We werden uitgenodigd om met ze mee te varen en piranha's te gaan vissen! Wat een ervaring in zo'n boomstam-bootje de Amazone-rivier af te gaan, op zoek naar piranha's.

De schoonheid van deze plek is onbeschrijfelijk en zo enorm indrukwekkend.

De piranha's zijn te vinden waar het water stil staat, dus in de kleine inhammetjes van de rivier. Eén van de stam-mannen sprong even van boord het woud in en kwam terug met wat leek op een perfecte hengel, een deel van een palmplant.
 
Eenmaal op ons plekje aangekomen, met een rauw stuk vlees aan de haak, voelde ik ze binnen seconden al aan het vlees knagen. Aaaahh wat een eng idee. Binnen no time had Johnny beet. Jeez wat een enge vis toch met die knagende tandjes. Stalin liet even zien hoe je ze vast moet houden en zei dat we vanavond piranha zouden eten. Twee piranha's verder voeren we weer terug naar onze hutten. De piranha was heerlijk. Daar zaten we dan rond een vuurtje met de Houarani-stam in het pikkedonker, midden in het regenwoud, met de geluiden van de nacht. Waanzinnig!

De volgende morgen vroeg op, best goed geslapen... We gingen met de Houarani's op jacht naar everzwijnen. Eerst werden onze gezichten beschilderd. Een vruchtje kwam voor de dag en werd opengemaakt en daar werd een prachtige rode kleur uitgehaald. Dat is wel heel apart om te zien, alles is er in de natuur. Op onze jacht leerden we dat ook. Water: een liaan werd opengesneden en het lekkerste, verste water kwam er uit. Anti-muggen-lotion: een ander soort liaan werd tevoorschijn gehaald en als je hieraan wreef rook het inderdaad naar anti-muggen-lotion. Een takje werd afgebroken en allerlei mieren krioelden daar. "Eet maar", werd er gezegd en inderdaad het proefde naar citroen! Rondlopend kwamen we ineens een boom tegen die 's avonds licht geeft. Het is zo waanzinnig dit mee te mogen maken en te realiseren dat we nog maar zo weinig weten en begrijpen.

Na de jacht werden we uitgenodigd voor een afkoeling: een duik in de Amazone rivier! En dat deden we... wat een stoer lappen. Ja de kaaimannen, anaconda's, piranha's en ga zo maar door leven hier toch... ik vertrouwde hen erop dat ze precies weten wat kan en wat niet...
 
Eigenlijk wilden we allemaal nog dagen blijven in deze waanzinnige natuur, maar er was nog een enorme reis voor de boeg. Het afscheid was moeilijk.
 
Wat een prachtige ervaringen allemaal. Dan te bedenken dat er oliemaatschappijen en houthakkers zijn die deze stammen vermoorden en deze wouden afbreken, de longen van onze wereld!! Dit moet allemaal gewaarborgd worden en niet in de verkeerde handen komen.

Terug in het vliegtuig denkend aan deze mooie trip viel ik in een diepe slaap, met een glimlach op mijn gezicht!

Frederique van der Wal