Jelte Sondij (1981) groeit op in Heiloo, tien kilometer van de Noord-Hollandse kust en tien minuten fietsen van het AZ-stadion. Hoewel hij elke wedstrijd op de statribune te vinden is, vindt hij een ander spelletje nog leuker. Politiek. Op zijn veertiende heeft hij alle Kamerleden uit zijn hoofd geleerd, al weet hij zelf ook niet waarom. Favoriete programma: zendtijd voor politieke partijen.  

Op zijn negentiende vertrekt Jelte naar Amsterdam om het studentenleven in te duiken en tussendoor economie te studeren. Maar vooral doet hij er aan stand-up comedy. Hij speelt onder andere als support-act voor Javier Guzman, Tom Rhodes en een aantal comedians die later zouden doorbreken als de Lama’s.

Na drie jaar vindt Jelte dat het tijd is om volwassen te worden, gaat voor het eerst naar college en komt bij de Postbank terecht voor een stage. Hij ontdekt er zijn talent om dertig keer per dag nu.nl te checken en zonder dienblad koffie te halen voor de hele afdeling. En nee, hij zat niet in dat blauwe leeuwenpak. Nadat hij zelfs begint te dromen over het bliepje van de koffieautomaat gooit Jelte opnieuw het roer om en keert terug naar zijn oude liefde. Dit keer vanachter een schrijftafel. Hij wordt redacteur bij Propria Cures, het satirische studentenblad waar ook Beau ooit begon.

Tijdens en na zijn afstuderen werkt Jelte voor een campagnebureau in Amsterdam, waar hij campagnes maakt voor verschillende ministeries, NGO’s en bedrijven. De political junky uit Noord-Holland heeft er de tijd van zijn leven. Opeens zit hij aan de vergadertafel met de mensen die hij op veertienjarige leeftijd uit zijn hoofd leerde. Vanachter zijn bureau kijkt Jelte uit op een wereldkaart, en stippelt elke dag een nieuwe reis uit. Met een geleende rugzak voegt hij uiteindelijk de daad bij het woord, en reist de wereld over.

Koud terug in Nederland wordt hij door CQC gevraagd als reporter op pad te gaan. Voor de vorm doet Jelte of hij twijfelt, en zegt ja.